عسل جان

از لطف تو کمال تشکر رو دارم و امیدوترم که تو شادیهات جبران کنم.

ضمنا اگه تو این مدتی که من درگیر مراسم بودم اذیت شدی معذرت میخوام.

     

                                                            یا عشق

                                                                  حسام

روزیکشنبه بعد از عید فطر ساعت 8 صبح قرار داشتیم.

من یک ساعتی زودتر تهران بودم. دوست ندارم عسل کنار خیابون منتظرم باشه.رفتم یه چایی خوردم و منتظر شدم تا عسل بیاد.

عسل که اومد با هم رفتیم میدان تجریش.توی راه من یادم اومد که باید با یکی از دوستام تماس بگیرم ولی چونگوشی خودم رو (از ذوقم) جا گذاشته بودم از عسل خواستم که شماره دوستم رو بهم بده اون هم در قبال دریافت هزار تومن این کارو کرد رفتیم امام زاده صالح زیارت کردیم و از همونجا رفتیم دربند.

شب قبل عسل هی بهم میگفت از تله سیژ که نمیترسی. و قرار بود با تله سیژ تا یه جایی بریم. ولی متاسفانه تله سیژ فقط جمعه ها کار میکنه. پیاده راه افتادیم. قبل از اولین پل تو یه رستوران صبحانه خوردیم. البته صبحانه که نه. عسل کلوچه آورده بود و از اون رستوران هم چایی گرفتیم.

از اون رستوران که راه افتادیم هی عسل میدوید و من هم دنبالش. رو پل سوم ایستادیم. پیشنهاد کردم بریم کنار رودخونه بشینیم. قرار شد من برم پایین وسائل رو هم ببرم بعد به عسل کمک کنم که بیاد پایین. تا وسائلو جابجا کنم عسل فرار کرد.

به هر مکافاتی بود اومدم بالا و دوباره راه افتادیم. یه جای مناسبی کنار آب پیدا کردیم و نشستیم.عسل یه زیر انداز کوچک آورده بود که خیلی به دردمون خورد. عسل هی میوه پوست میکرد و با هم میخوردیم. یه نایلون هم آجیل آورده بود. یه نامه ی جالب هم برام نوشته بود که در قبال دریافت هزار تومن خودش نامه رو برام خوند.

بعد از اینکه کمی استراحت کردیم دوباره به سمت بالا حرکت کردیم. یه جای خوب پیدا کردیم و چند تا عکس گرفتیم.دوباره رفتیم بالا و رسیدیم به روستای دربند اونجا آلو خریدیم و عسل جون هم سرش با آلو ها گرم شد و کمتر شیطنت میکرد. ساعت حدود 12 بود. مثل همیشه وقتی با هم هستیم زمان خیلی زود میگذره. دوباره سر همونجای اولمون نشستیم یه کم درباره نامه ی عسل صحبت کردیم. و تصمیم گرفتیم که برای نهار بریم پایین. موقع حرکت به عسل گفتم که ظرف آلو ها رو نمیخوای؟

گفت نه.

دباره موقع بالا اومدن وسائل رو به من داد که برم بالا و کمکش کنم ولی تا رفتم بالا دیدم نیست و داره از یه مسیر دیگه میاد بالا.

به سمت پایین حرکت کردیم به پل دوم که رسیدیم عسل ایستاد و گفت من آلو هام رو میخوام. بهش گفتم بازم میخریم قبول نکرد. گفتم 1000 تومن میدم باز هم قبول نکرد. پیشنهادمو تا حد تمام پولهام بالا بردم ولی بازم نشد. گفتم پس بیا با هم بریم. گفت نمیام.منم که دیدم چاره ای ندارم بهش گفتم من میرم ولی راضی نیستم تو اینجا بمونی. وبه سمت بالا حرکت کردم.

درست سر جای ما یه زوج دیگه نشسته بودن با کلی شرمندگی الو هارو برداشتم و به سمت پایین دویدم. دیدم عسل داره میاد بالا آلو رو بهش دادم و وسایل رو ازش گرفتم.

برای نهار رفتیم تو خیابون ولی عصر. یه پیتزا فروشی هست که معمولا اگه بخوایم پیتزا بخوریم میریم اونجا. نهار رو که خردیم رفتیم کافی شاپ افق طلایی. کمی استراحت کردیم و چون وقتمون داشت تموم میشد رفتیم که عسل رو تا یه جایی برسونم و برم گرمسار.

با کلی خاطرات قشنگ راهی گرمسار شدم و در انتظار روز بعد که باز عسل رو ببینم.

فعلا

                               یا عشق

                                        حسام

طبق قرار ديروزيمون ساعت 3 سر خيابون دانشگاه ديدمش.
كمي دير از گرمسار راه افتاده بود.نهارم نخورده بود.رفتيم نهار خورديم و بعدش باز رفتيم كافي شاپ افق طلايي.
گل گفتيم و گل شنفتيم.
خستگي ديروز تو تنم مونده بود.زنگ زدم برادرم و باهاش قرار گذاشتم كه يه جايي بياد دنبالم.
حسامم قرار بود بره پيش پسرخالش.
موقع خداحافظي حسام گفت "ممكنه پول كم بيارم.اون 2000تومان جريمهء ديروزو بهم پس بده بعداً بهت ميدم."
منم گول خوردم و پسش دادم.يعني احتمال دادم كه نكنه  واقعا كم بياره  ولي به هر حال قراره تو قرار بعدي 4000تومان پسم بده.خواهيم ديد!
بعد از اينكه من رفتم پيش برادرم حسامم رفته بود پيش پسر خالش و با هم رفته بودن قهوه خورده بودن و آقا مهدي پسر خالهء حسام كه بلده فال قهوه بخونه فال حسام رو براش خونده و به مطالب جالبي اشاره كرده بوده كه اون قدري واقعي بودن(بدون اينكه آقا مهدي از قبل چيزي در رابطه با مواردي كه اشاره كرده بود بدونه),حسام همون جا زنگ زد به من و وقتي هم كه به من گفت منم كلي تعجب كردم.
راستي من از حسام يه چيز ديگه هم ياد گرفتم اينكه هر اتفاقي رو به فال نيك بگيرم و حكمتش رو بپذيرم.
به قول حسام

 فعلاًٌ
يا عشق

داستان عروسك و مترسك همون داستان قشنگيه كه گلم تشبيهش كرده به

دوستيمون.
من كه خيلي خوشم اومد.و بازم از حسامم بابت احساسات لطيفش ممنونم .

دوست دارم.چه جوري بگم؟چرا نمي فهمي؟

و اما داستان........
غروب يكي از روزهاي سرد اولين ماه از فصل زمستون بود.عروسك قشنگ

دوست داشتني همونطور كه باد داشت موهاي خرمايي رنگش رو نوازش مي كرد

داشت با چشماي سياه و براقش توي دهكده دنبال يه سرگرمي جديد مي گشت.

آخه عادت داشت هر چند وقت يكبار  يه موضوع جديد واسه شيطنتاش پيدا

كنه.تو همين فكرها بود كه چشمش افتاد به يه مترسكي كه خسته و درمونده

گوشهء مزرعه افتاده بود.جلو رفت.يه كمي نگاش كرد.با خودش فكر كرد

چطور مي شه از اين مترسك يه سرگرمي جديد ساخت؟
از قيافهء غمگين مترسك خندش گرفت.
دستاي مترسك كه از جارو بود.چشمهاش كه برگ بود.دهنش كه فقط يه خط

بود.و موهاش كه از كاه بود عروسك رو به خنده مي نداخت.
جلوتر رفت و به مترسك سلام كرد.مترسكم جواب اونو داد.
مترسك گفت:مي آي با هم دوست شيم؟من خيلي تنهام.از تنهايي خسته شدم.
عروسك گفت:آخه تو چجور دوستي مي خواي؟
مترسك گفت:يه رفيق.رفيق پايه زخم!پايه هستي؟
عروسك نفهميد منظور مترسك چيه ولي خندش گرفت و مترسك فكر كرد كه

عروسك قبول كرده.
عروسك قشنگ دوست داشتني مترسك رو بلند كرد كه روي پاهاش بايسته.
مترسك كه ايستاد يه كم قدش از عروسك بلندتر بود.
مترسك به عروسك گفت كه مي خوام ببينمت ولي حيف كه چشم ندارم.آخه من

با اين برگها كه جاي چشمم گذاشتن هيچ جارو نمي بينم.با اين جاروها كه

مثلاً دستاي منه هيچ چيز رو نمي تونم لمس كنم.
عروسك يه نگاهي به پيرهنش كرد.
پيرهنش پر بود از مليله هاي مشكي و قهوه اي خوش رنگ.
دوتا از مرواريدهاي قهوه اي رنگ روي پيرهنش رو كند و گذاشت جاي چشمهاي

مترسك.
حالا مترسك ابرو هم مي خواست!يه رديف ضخيم از اون مليله هاي پيرهنش

رو گذاشت جاي ابروهاي مترسك.تقريباً صورت مترسك كامل بود.ولي نه!هنوز

لب نداشت.
يعني لباش رنگي نداشت!فقط يه شكاف افقي بود كه زير بيني مترسك بي هيچ

حالتي كشيده شده بود كه البته گوشه هاش كمي به پايين مايل بود.
عروسك هر چي گشت چيزي پيدا نكرد كه جاي لبهاي مترسك بذاره.
يه فكري به ذهنش رسيد.خيلي جالب بود.
عروسك سرش رو بلند كرد.كمي روي پنجهء پاهاش بلند شد و لبهاي مترسك

رو بوسيد.
يهو چشماي مترسك برق زد.دستهاش تكون خورد.دستاش آروم دور بدن عروسك

حلقه شد و سعي كرد اون رو از بادي كه عروسك رو آزار مي داد حفظ

كنه.
عروسك حيرت زده سرش رو بلند كرد و تو چشمهاي مترسك زل زد.
مترسك سرش رو به پايين خم كرد .لبهاش رو كه از لباي عروسك رنگ

گرفته بود روي لباي عروسك گذاشت.لباي اونو بوسيد و آروم زير گوشش

گفت:دوست دارم........دوست دارم.
عروسك تو چشاي مترسك نگاه كرد و گفت:زياد.خيلي زياد

 

بازم سلام
قصهء قشنگ و شيرين ما
اتفاقاتي كه مي شه گفت تو اولين بهار دوستي مون به چشم  اومدن

ماجراي مشهد و بعدش قم ودر نهايت ماجراي بحران بود. !
بحران يكي از اتفاقاتي بود كه حقيقتاً من حتي الانم نمي خوام بهش فكر

كنم و زماني هم كه اتفاقي يادش مي افتم خدا رو شكر مي كنم كه كمكم

كرد و اين توانايي  رو بهم داد كه بتونم تصميمي بگيرم كه تا به حال 

پشيمون نشم و حتي خيلي هم از وجودش خوشحال باشم.البته تو شكل

گيري اين جريانات حسام نه تنها بي تاثير نبود بلكه تمام اينا به خاطر

راهنماييها و دلسوزيهاي گلم بود كه الان از وجود رابطم با حسام نمي

دونم بايد چه جوري خدارو شكر كنم.
از ماجراي بحران كه بگذريم(حسام جان در حد توان توضيح دادن)

مي رسيم به عهد نامه!
يه عهد نامه كه خودمونم فكر نمي كرديم تو قشنگي رابطه بتونه تا اين

حد تاثير گزار باشه.
عهد نامه يه قرارداد بين من و حسامه كه برامون خيلي با ارزشه.

راستش من مي خوام اعتراف كنم كه قبل از بستن عهد نامه من حسام

رو خيلي اذيت مي كرديم واصلاً به فكر احساساتي كه ممكن بود برا

اون پيش بياد نبودم ولي بعد از اون عهدنامه با اطمينان كامل مي تونم

بگم كه من خيلي بيشتر به حسام توجه مي كنم.البته بحران و

صحبتهايي كه  شد و تصميماتي كه گرفته شد همگي دست به دست هم

دادن كه يه ارتباط قشنگتر از قبل رو شكل بدن.
البته يه چيزي هست كه شايد تا حالا بهش توجه نكرديم.اينكه بحران

يه نقطهء  شروع و يه جرقه بود واسه گر گرفتن شعله هاي كوچيك و

بي هدف دوستي و تبديل اون شعله هاي كوچيك به يه آتيش گرم و زيبا

با كلي شعلهء منظم كه انگار هر كدوم مي دونن كجا و تا چه حد بايد

سركشي كنن!
و اما مفاد عهد نامه اي كه جفتمون امضا كرديم:
طبق اين قرارداد من و حسام بهم قول داديم كه هيچ وقت بهم دروغ نگيم

و هميشه صادق باشيم.نسبت به هم احساس مسئوليت  داشته باشيم

.تمام مسائلمونو اول از همه با هم در ميون بذاريم.
احترام متقابل نشه فراموش.تمام احساسات چه خوب و چه بد مطرح

شه و كينه هرگز.
تنبيه روحي هرگز.
داشتن هماهنگي كامل تو انجام كارهاي مربوط به هم و مشترك.
و خلاصه چشيدن طعم يه دوستي شيرين و داشتن كلي خاطرهء قشنگ.
البته يه مطلبي!عهدنامه يه بندي داره كه مي گه اگه يكي از ما به يكي

از موارد بي توجهي كنه بايد جريمه شه و جريمشم توسط اون يكي

طرف مشخص مي شه.و بايد يكي از 3خواسته اي رو كه از طرف

مقابل مطرح مي شه انجام بده.
همين جا مي خوام از حسام تشكر كنم .به خاطر رعايت تمام موارد

عهدنامه.البته يه بار جريمه شد و مجبور شد 3بار با زبون روزه دور

پارك دانشجو بدوه.دلم سوخت ولي بايد جريمه مي شد چون با نامه

ننوشتن مي خواست تنبيهم كنه!تا امروز حسام27تا نامه بهم داده كه

قراره نامهء پنجاهم رو جشن بگيريم.
و در آخر مي خوام به گلم بگم كه دوسش دارم و تا آخر نامردش,

مردونه,فقط حسام!

 

شب 21 ماه رمضان و شب قدر

سر ظهر بود که بابام زنگ زد و گفت آماده شید برای مراسم احیا بریم جمکران.

اس ام اس دادم به عسل و گفتم چون جواب نداد زنگ زدم. گفتم میای؟

گفت نمیدونم. اگه بیایم که میایم. قرار شد رسیدیم بهش خبر بدم.

مادرم که از سر کار اومد آماده شدیم و ساعت حدود 3 بود که راه افتادیم تا نون بگیریم و کا ر هامونو بکنیم سا عت 4 شد. اتو بان هم خیلی شلوغ بود بدی این ایام هم اینه که یکسری راننده تو جاده هستند که از رانندگی فقط ماشین و گواهینامه رو دارن که باعث خستگی بقیه هم میشن.

به هر حال ساعت 6 رسیدیم جمکران خیلی شلوغ بود افطار کردیم و رفتیم تو مسجد ساعت 7 بود که به عسل زنگ زدم گفت داریم میایم. خیلی خوشحال شدم. قرار شد ساعت 9.5 بهش زنگ بزنم. بعد از نماز رفتیم توی مهدیه ساعت حدود 10 بود که به عسل زنگ زدم.گفت داریم میرسیم قرار شد که وقتی رسید تک زنگ بزنه ولی خوب به خاطر شلوغی زیاد خطها کشش نداشت و نتو نسته بود تماس بگیره اس ام اس دادم که کی و کجا همدیگه رو ببینیم. جواب داد ساعت 11.15 درب شماره 5 .

ساعت 11 بود به زور از تو جمعیت خودمو رسوندم جلوی درب 5 دیدم یه گوشه ایستاده. سلام علیک کردیم و رفتیم که قدم بزنیم. گفت با داداشش دو نفری اومدن. میترسید کسی مارو ببینه یا بهمون گیر بدن. یه چرخی دور مسجد زدیم ولی خوب بازم مثل همیشه وقتمون زود تموم شد. مجبور شدیم با هم خدا حافظی کنیم. وقتی رفت ایستادم نگاهش کردم تا وارد مسجد بشه.

خودمم رفتم یه قدمی زدم و رفتم تو مسجد پیش بابام و برادرم. دعای جوشن کبیر شروع شده بود.منم یه گوشه یه جایی پیدا کردم و نشستم.دعا که تموم شد یه آخونده اومد برای مراسم قرآن به سر گیری و اونم مثل همه شون شروع کرد از فلسطین گفتن و از این حرفها.

بعد از مراسم هر کار کردم که با عسل تماس بگیرم نشد راه افتادیم به سمت تهران به خونه که رسیدیم ساعت 6.5 بود حدود ساعت 9 با عسل تماس گرفتم خواب بود وقتی دیدم سالمه خیالم راحت شد و خوابیدم.

یه بار یگه هم خدا خواست وما تو خونهی امام زمان با هم بودیم. از هردوشون ممنونم و میخوام که خودشون همیشه حواسشون به ما باشه.

فعلا

            یا عشق

                       حسام

الان نوبت عسله که بنویسه

البته مدیر هم ایشون هستنا

ولی جون فعلا سیستمشون مشکل داره نمیتونن که.

من از طرفشون معذرت میخوام

فعلا

 یا عشق

         حسام